പനിനീർ പൂവ്

ഒന്നുറപ്പാണ്.
നിന്റെ തലയറുക്കപ്പെടും.

ഒന്നെയിനിയറിയേണ്ടതുള്ളൂ..
അവളുടെ മൃദുലമാം അധരങ്ങളോ,
അതികായൻമ്മാരുടെ മാറിന്റെ മണമോ,
തീപ്പെട്ടവന്റെയലങ്കാരമോ…
ഏതാണ് നിന്റെ ശവമഞ്ചം ?

Advertisements

നിന്നെയെന്തിനു കൊള്ളാം?

കുരക്കാനറിയുമോ?
കഥയറിയാതെയാട്ടം കാണാനെത്തുന്ന പൂവന്‍ കൂട്ടത്തെ നോക്കി,
ശബ്ദവും ഉമിനീരും മോഷ്ടിച്ച് നുണ തുപ്പുന്ന വടിതാങിയെ വായോട് ചേര്‍ത്ത് കുരക്കാനറിയുമോ?

തലോടാനറിയുമോ?
രോഷവും, കാമവും, ഭാവവും വെള്ളമറയിട്ട് ചുറ്റി,
ചെയ്യുന്ന പാപങ്ങള്‍ കണ്ണടച്ചിരുട്ടാക്കി, ഉണങിയ ഹ്രിദയങളെ മാറോട് ചേര്‍ത്ത് തലോടാനറിയുമോ?

ചിരിക്കാനറിയുമോ?
തിന്നുതീര്‍ടത്തൊരങ്കാരങ്ങള്‍ കക്ഷത്തിലാക്കി,
കാലം വിഴുപ്പെറുക്കിയ കമ്പിയിഴകള്‍ക്കിടയിലൂടെ, ഇന്നലെവരെയെന്നെ പ്രിയനാക്കിയവരെ നോക്കി ചിരിക്കാനറിയുമോ?

മുന്നേ നടന്നവര്‍

എന്റെ വഴികളും ഒട്ടും വെത്യസ്ഥമല്ല.
കടപ്പട്ട വെച്ചുണ്ടാക്കിയ ഊഞാലില്‍ ഉച്ചത്തിലാടുമ്പോള്‍,
ഭാരമില്ലാതാവുന്നൊരാ ചെറുമാത്രയില്‍
കയറില്‍ നിന്നും കൈവിടാനും,
നിലാകാശത്തിന്റെ ഭാഗമായങിനെ
പറന്നു നടക്കനും ഞാനാഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.

പലവശങളില്‍ നിന്നും എന്നെ മുറുക്കി വലിക്കുന്ന വടങള്‍
മോഹങള്‍, ശാപങള്‍…
അവരെ അറുത്തെറിയാനുള്ള കഴിവെനിക്കില്ല.

എനിക്ക് മുന്നേ നടന്നവരെപ്പോലെ ഞാനും.

അവസാനത്തെ അവസരം

ഞാന്‍ നിന്നെ അറിയുന്നില്ലെന്ന് തോന്നിയോ…
ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചതില്ലെന്ന് തോന്നിയോ…
ഞാന്‍ നിന്നെ വേദനിപ്പ്പിച്ചെന്ന് തോന്നിയോ…
എന്റെ ചുമ്പനങ്ങള്‍ മരവിച്ചതാണെന്ന് തോന്നിയോ…
തുറന്നു പറയുക,
നിനക്ക്‌ പശ്ചാത്തപിക്കാന്‍ ഇനിയൊരവസമില്ല,
പ്രകാശത്തിന്റെ മറുകരയിലേക്ക്‌ ഞാന്‍ യാത്രയാവുകയാണ്‌,
ഇരുട്ടിലെന്നെയറിയാന്‍ ആരുമുണ്ടാകില്ലെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍.

കൂട്ടുകാരി

ഇടവഴിയിലെ ചുമന്ന ചെളിവെള്ളത്തില്‍ കാലുകൊണ്ടു പടക്കം പൊട്ടിക്കാന്‍… 

ചേറ്‌ തേച്ചു മിനുക്കിയ വരമ്പിന്‍ സുഷിരങ്ങളില്‍നിന്നും തലയിടുന്ന കക്കകളെ നോക്കിച്ചിരിക്കാന്‍… 

വര്‍ഷമാസങ്ങളില്‍ നിറയുന്ന ചാലില്‍ വരിയിടുന്ന തുപ്പലം കൊത്തികളെ ശല്യപ്പെടുത്താന്‍… 

കടപ്ലാവിന്റെ തണലില്‍ ഞാന്‍ കെട്ടിയൊരൂഞ്ഞാലില്‍ ഇരുത്തിയാട്ടാന്‍…. 

പൂഴിമണല്‍ ചോറും, വെളിവെള്ളം സാമ്പാറും, ശീമയിലപ്പൊരിയലുമുണ്ടാക്കി, അഛനുമമ്മയും കളിക്കാന്‍… 

എനിക്കൊരു കൂട്ടുകാരിയെ കിട്ടി…

കാട്ടുതീ!

കാട്ടുതീ ജീവിതത്തിലുമുണ്ട്‌. 
സ്വച്ഛശാന്തങ്ങളായവയെല്ലാം കരിച്ചില്ലാതാക്കുന്ന, 
ഭാഗ്യമുള്ളവര്‍ മാത്രം പുതുനാമ്പുകളായ്‌ മുളക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെടുന്ന, 
അസഹ്യമായ തീ!

നേരമായ്‌…

ശോഷിച്ച കോശങ്ങളനുസരണ കാട്ടാതെ,
മോഹിച്ച സ്വപ്നങ്ങള്‍ കരുണകാട്ടാതെ,
കൊഴിഞ്ഞു വീഴാന്‍.
നിന്നെയിക്കിളികൂട്ടാനെത്തുന്ന കാറ്റിനാലാ-
രോരുമറിയാതെ പറന്നിറങ്ങാന്‍.

നേരമായ്‌,
നിന്‍ കാല്‍ചുവട്ടിലെന്നും,
ചുമ്പിച്ചുറങ്ങാന്‍,
നിന്‍ ജീവനാടിതന്‍ വിശപ്പടക്കാന്‍,
നിന്‍ ഭോജ്യമായ്‌ അടിഞ്ഞുചേരാന്‍.

നേരമായ്‌,
ഒരുനാള്‍ നിന്റെ ശിഖരങ്ങളില്‍,
നീപോലുമറിയാതെ പുനര്‍ജ്ജനിക്കാന്‍,
കൂവളത്തിലായ്‌ പുണര്‍ന്നുറങ്ങാന്‍.