മുണ്ട്

Mohanlal-Style-Best

ഊരിയെറിയാൻ പേടിയായിരുന്നെങ്കിലും, ആദ്യമായി എന്റെ മനസ്സിൽ
മുണ്ടിന്റെ ആത്മാവിനെ നട്ടത് ആട് തോമയായിരുന്നു.
തൂക്ക് കയറിൽ നിന്നും ജസ്റ്റ് രക്ഷപ്പെട്ട ഹൈദർ മരയ്ക്കാർക്ക് തോന്നിയപോലെ,
അന്നെനിക്കും ആ ഒരു തോന്നലുണ്ടായി.
ഞാനൊരാജയ്യനാണെന്ന തോന്നൽ.
എട്ടാം താരത്തിലാണെങ്കിലും, പൗരുഷം എന്താണെന്ന് മനസിലാക്കി തന്ന
അച്ഛന്റെ പോളിയിസ്റ്റർ മുണ്ടിനെ,
ഞാൻ അന്നോളമെനിക്കറിയാവുന്ന അല്ലാ ആദരങ്ങളോടും കൂടെ നോക്കി നിന്നു.

എത്രയുടുത്താലും അരയിൽ ഉറച്ചിരിക്കാല്ലായിരുന്നു.
പതിമൂന്നു വയസുകാരന്റെ ഉയരത്തിനെ “പൊടി ച്ചെക്കൻ” എന്ന മട്ടിൽ നോക്കി,
നിലത്തു ചാഞ്ഞു നടന്നു മുണ്ടിന്റെയറ്റം.
അച്ഛന്റെ അത്രയും പ്രായോഗിക പരിശീലനം അമ്മക്കില്ലാത്തതിനാൽ,
മുണ്ടിന്റെ നല്ലൊരു ഭാഗവും ചുരുട്ടി കേറ്റി വലിച്ച് മുറുക്കി ഉടുത്തു തന്നു, അമ്മ.
ഒരു വടം കയർ കെട്ടിയ പോലെ.
ആട് തോമക്കെന്നല്ല , ലോകത്തിലെ ഒരു ശക്തിക്കും അതിനെ അഴിച്ചു കളയാനുള്ള പ്രാപ്തിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ചോര നിറവും കറുപ്പും ഇടകലർന്ന വിലകുറഞ്ഞ തരം മുണ്ട്,
ഞാനും എന്റെ കൂട്ടുകാരും അതിനെ നരസിംഹം മുണ്ട് എന്ന് വിളിച്ചു.
മുളച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, ആ മുണ്ടുടുത്താൽ എന്റെ മീശ പിരിയും.
ലോകം കാൽ ചുവട്ടിലാകും, എന്റെ ബി എസ് എ സൈക്കിൾ ഘട ഘട്ട ശബ്ദമുള്ള റോയൽ എൻഫീൽഡാകും.
മുണ്ടിന്റെ പരുത്ത അറ്റം കാൽപാദത്തിന്റെ മുകളിൽ തട്ടി ഉരയുന്പോൾ,
ലാലേട്ടൻ ഒരു പതിനേഴ് വയസുകാരനെ വഷളാക്കി തുടങ്ങിരുന്നു.

അന്പലമുറ്റത്തെ ചരൽ മണലിൽ ടെണ്ടുൽക്കർ ആയി,”അയ് ലവ് മൈ ഇന്ത്യ” സ്റ്റിക്കറൊട്ടിച്ച
ബാറ്റുമായി ഞാൻ നിൽകുന്പോൾ നീ എന്റെ തുടകൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞിരുന്നു തരും.
കൗമാരത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ സ്വപ്നങ്ങളിൽ പോരാടി ക്ഷീണിച്ച്,
പാതിമയക്കത്തിൽ കിടക്കുന്പോൾ, വിശ്വസ്തനായ പുതപ്പായി നീ മാറും.
മധുരമുള്ള കദളിക്കഷ്ണം വായിലിട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ, എന്റെ കയ്യിനനാവശ്യമാകുന്ന പ്രസാദം,
വീടുവരെ ചുമക്കാൻ അരയിലൊരു പൊതിയുണ്ടാക്കി തരും.
അങ്ങിനെ നാം ആത്മമിത്രങ്ങളാകുകയായിരുന്നു.

പ്രായവും കാലവും മുണ്ടിനു വേണ്ടി അടിപിടി തുടർന്നു.
കാലം ജയിച്ചു, നിത്യവസ്ത്രത്തിൽ നിന്നും, കാൾസറായി, മുണ്ടിന്റെ ആത്മാവിനെ കാർന്നു തിന്നു.
ദൈവങ്ങൾക്കും, മാവേലിക്കും മാത്രമായി മുണ്ടിന്റെ ലോകം ഒതുങ്ങി.
ഞാനും, എന്റെ കസവു മുണ്ടും ഒരുമിച്ചു വേദനിച്ചു.

യൗവനത്തിലെ പൂന്പാറ്റകൾ എങ്ങിനെയാണ് പറക്കുന്നത് എന്ന്
“ഖുശി” യിലൂടെ മാത്രം മനസിലാവുന്ന കാലം.
സിക്സ് പാക് അല്ല, സിക്സ് പോകറ്റുള്ള പാന്റിൽ നാണം മറച്ച കാലം.
കാണുന്ന എല്ലാ പെൺ കുസുമങ്ങൾക്കും എന്നെക്കാൾ ധൈര്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നിയ കാലം.
അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ “നീ ഓണാശോഷത്തിന് മുണ്ടുടുത്തു വരില്ലേ..” –
എന്ന് പറയുന്പോൾ തിളങ്ങിയ നക്ഷത്രങ്ങൾ,
എന്നെയും, എന്റെ മുണ്ടിനെയും വീണ്ടും അടുപ്പിച്ചു.
ഞങൾ പരസ്പരം നോക്കി ആശ്ളേഷിച്ചു.
മടക്കി കുത്തുന്പോൾ, മുട്ടിനു മുകളിൽ തട്ടി തടഞ് മുണ്ടെന്നൊട് പറഞ്ഞു,
“നോക്കൂ, നിന്റെ കൂട്ടുകാരികൾക്കിതാണിഷ്ടം.”
എന്റെയുള്ളിൽ നാണംകൂനിയിരുന്ന ആത്മവിശ്വാസം ഉയർത്തെണീറ്റു,
രാവണപ്രഭൂവിൽ ഡയലോഗ് ഡെലിവറിക്ക് ശേഷം , തളർന്ന കൈയാൽ താങ്ങി,
മറുകൈ കൊണ്ട് മുണ്ട് മടക്കിയുടുത്ത്, സ്ലോ മോഷനിൽ നടന്ന ലാലേട്ടനെ പോലെ.

നാല് വർഷമായി മുണ്ടുടുത്തിട്ട്.
സായ്പ്പമ്മാർ കളിയാകുമോ എന്ന ഭയം.
സ്വന്തം നാടല്ലല്ലോ എന്ന ഭയം.
ഞാനെന്റെ മുണ്ടിനെ തരം താഴ്‌ത്തിയിരിക്കുന്നു.
ഞാനൊരിക്കലും ചെയുമെന്ന് കരുതാത്ത അപരാധം!

എനിക്ക് മാപ്പു തരിക.
നിന്നെ വിശ്വസിക്കാതെ, നിന്റെ കഴുത്തിൽ ബെൽറ്റിട്ടു നടന്ന,
നിന്നെയോർക്കാതെ കല്യാണ സദ്യയുണ്ട് നടന്ന,
നിന്നെ കൂടെ കൂട്ടാതെ കടല് കടന്ന,
എനിക്ക് മാപ്പു തരിക.

അല്ലെങ്കിലും, ലാലേട്ടനോടുള്ള അത്രേം ഇഷ്ടം,
നിനക്കെന്നോടില്ലെന്ന് പണ്ടേ തോന്നിയിരുന്നു.


ഇനി ഇതൊക്കെ വായിച്ചിട്ട് ഒരു നാടൻ കോടി ംമുണ്ടോ ംമറ്റോ വാങാൻ തോന്നുകയാണെങ്കിൽ, താഴെ കൊടുക്കുന്ന വെബ്സൈറ്റ് ഒന്നു കേറി നോക്കൂ. കേരള സ്റ്റയിൽ വസ്ത്രങൾ ഒൺലൈൻ ആയി വാങാം..

https://ekatvacollections.com/

logo64x64

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: