എന്നിലെ ഓരോ രോമകൂപങളും,
അവയെ മുളപ്പിച്ച കോശങളും മാപ്പുസാക്ഷികളാണ്.
അവള് നീട്ടിയ പ്രണയലോകം, അശ്രദ്ധയാല് താഴെ വീണുടച്ചതിന്,
ആ വേദനയില് ഞാനിന്നും കരഞില്ലാതാകുന്നതിന്.
മാപ്പുസാക്ഷികള്
The URI to TrackBack this entry is: http://sreenath.wordpress.com/2009/03/22/%e0%b4%ae%e0%b4%be%e0%b4%aa%e0%b5%8d%e0%b4%aa%e0%b5%81%e0%b4%b8%e0%b4%be%e0%b4%95%e0%b5%8d%e0%b4%b7%e0%b4%bf%e0%b4%95%e0%b4%b3%e0%b5%8d%e2%80%8d/trackback/
നാല് വരിയെ ഉള്ളുവെങ്കിലും അതിന്റെ ഗഹനത അറിഞ്ഞു!
നന്നായി ട്ടോ…
പെട്ടന്ന് വായിച്ചു തീര്ന്നു…
ഒരുപാട് നേരം വായിച്ചതിനെ പറ്റി ആലോചിച്ചു…
Dear Sreenath,
thanks a lot for your first comment[even though it was a smilie] in sincerelyyours!i know n believe words do express and convey a lot of feelings.so,from a smilie hope u will gradually change into words.:)
there is no point in crying over spoilt milk.new buds bloom,new hopes n dreams will be fulfilled n surely,you will reach your love………..
someone somewhere waits for you with twinkle in her eyes,smile on her lips n love in her heart……
the waiting is beautiful………..so,foget the tears n give a smile.:)
sasneham,
anu