മൂവാണ്ടന് മാങ്ങക്കുള്ളത് പോലെ, കന്നിമാസത്തില് നായകള്ക്കുള്ളത് പോലെ, മഴക്കാലത്ത് പോപ്പിക്കും, ജോണ്സിനുമുള്ളതുപോലെ, അജ്ഞാത ജീവിക്കും അതൊരു “സീസണ്” കാലമായിരുന്നു.
ഗഡി ശരിക്കും ഉണ്ടോ, അതോ വല്ല തലമൂത്ത കള്ളമ്മാരും ആധുനിക രീതിയില് കക്കാന് നടക്കുന്നതാണോ എന്നൊന്നും അറിയുന്നതിനു മുമ്പേ, എല്ലാരും കൂടിയങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു..
ഇതതു തന്നെ! അജ്ഞാത ജീവി.
ആറ് കാലും, വാ നിറയെ പല്ലും, പശൂന്റത്ര വലിപ്പവുമുള്ള സാധനം. ഒരൊറ്റ കമ്മിന് ഒന്നാന്തരമൊരു മുട്ടനാടിനെ അകത്താക്കും. അതും ഒരീസം അങ്ങ് ചാവക്കാട് കോഴിയെ കമ്മിയാല് പിറ്റേന്നങ്ങ് പാലായില് മാടിനെ. ആര്ക്കും പിടികൊടുക്കാതെ ആ ജ്ഞാത ജീവി പത്രങ്ങളിലൂടെയും, ടിവീയിലൂടെയും ജനഹൃദയങ്ങളെ കീഴടക്കി.
വിഷം വെച്ചും, കെണി വെച്ചും ജീവിയെ കുടുക്കാന് നോക്കിയവരുടെ ആടുകളുല് മാടുകളും ആ വിഷം തിന്നു ചത്തൊടുങ്ങിയതല്ലാതെ ജീവിയുടെ പൊടിപോലും കിട്ടിയില്ല.
പതുക്കെ വീരസാഹസികന്മാരായ ചിലര് പ്രസ്താവനകള് ഇറക്കി,
“ഞാനതിനെ ഇന്നലെ വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്ത് കണ്ടതാ ന്നേയ്… ഒരു നിഴലു പോലേ കണ്ടുള്ളൂ.. ന്നാലും ഒരു വലിയ ചെന്നായേടേ പോലേണ്ടാര്ന്നൂ…”
ഇങ്ങനെ കഥകളിത്യാദി വെള്ളിയാഴ്ച്ചയാണോന്നൊന്നും നോക്കാതെ ഡെയ്ലി ബേസില് റിലീസായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും വല്ലാതെ ഭയപ്പെട്ട ഒരേ ഒരാളെ അന്ന് എന്റെ നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
ഞങ്ങള് “അയ്പ്പേട്ടോ…” എന്ന് വിളിക്കുന്ന അയ്യപ്പന് ചേട്ടന്. മധുരപ്പതിനേഴില് നിക്കുന്ന രണ്ട് പശുക്കളും, പിച്ചവെക്കുന്ന ആട്ടിങ്കുട്ടികളും സ്വന്തമായുള്ള ഏതൊരു മുതലാളിക്കും തോനുന്ന ധാര്മികമായ ഭയമേ അയ്പേട്ടനും തോന്നിയുള്ളൂ.
ജീവി എയിമാക്കുന്നത് ആടിനേയും, പശുവിനേയും മാത്രമാണെന്ന വാര്ത്ത, രാത്രികാലങ്ങളില് സ്വന്തം മാരുതി കാറിനെ തൊഴുത്തിന്റെ സൈഡിലേക്ക് മാറ്റാനും, മാടുകളെ കാര്പ്പോര്ചിലേക്ക് സേഫായി കെട്ടിയിടാനും അയ്പ്പേട്ടനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. കുടിലില് നിന്ന് മാളികയിലേക്കുള്ള മാറ്റം മാടുകള്ക്ക് “അടിച്ചു മോനേ…” എന്ന് ഇന്നസെന്റ് കിലുക്കത്തില് പറയുമ്പോ ഉണ്ടാകുന്ന ഫീലിംഗ് പോലെയായിരുന്നു.
വീടിനോട് ചേര്ന്ന് തന്നെ അയ്പേട്ടന്റെ പെങ്ങള്ക്കായി ഒരു വീട് പണി നടക്കുന്നുണ്ട്. പെങ്ങള് വിദേശത്തയതിനാല്,കരിങ്കല്ല്, മണ്ണ്, കട്ട, സിമന്റ്, കമ്പി, തുമ്പി തുടങ്ങി വീടു പണിയുടെ എല്ലാ മേല്നോട്ടവും അയ്പ്പേട്ടനായിരുന്നു. രവിലെ പത്ത് മണിയായാല് വാര്പ്പ് കഴിഞ്ഞ വീടിനെ മോളില് വലിച്ചുകെട്ടിയ മുണ്ടുമായി, ഫയര്ഫോഴ്സ് കാരുടെ സ്റ്റെയിലില് അങ്ങേരങ്ങിനെ വെള്ളം തെറിപ്പിച് നില്ക്കുന്നത് കാണാം.
പുതിയ സ്ഥലം നന്നേ പിടിച്ച മാടുകള്ക്ക് കിടപ്പറ കക്കൂസാക്കി മാറ്റാന് ഒരു ദിവസം പോലും വേണ്ടി വന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും അവര്ക്കറിയോ ഇത് അയ്പ്പേട്ടന്റെ കാര്പ്പോര്ച്ചാണെന്ന്. മുട്ടിയപ്പോള് അവരങ്ങ് സാധിച്ചു കാണും.
എന്നിട്ടും എന്നും വളരെയധികം വൃത്തിയോടെ ഇതെങ്ങിനെ കാര്പ്പോര്ച്ച് എന്നും കിടക്കുന്നു എന്ന സംശയം തീര്ന്നത് ഒരീസം രാവിലെ അമ്പലത്തില് പോയപ്പോഴാണ്. എണിറ്റാല് ഒരു ബെഡ്കോഫിയും, ഒപ്പം പത്രവും കിട്ടിയില്ലെങ്കില് ദേഷ്യം പിടിക്കുന്ന അയ്പ്പേട്ടന് ദേ, അതിരാവിലെ തോത്തുമുണ്ടും ഉടുത്ത്, പാളയും കയ്യില് പിടിച്ച് കാര്പ്പോര്ച്ചില് കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ഒരക്കുന്നു. സഹധര്മ്മിണിയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറിയതാകാം, അയ്പ്പേട്ടന്.
എന്നും പത്രമെടുത്താലാദ്യം അയ്പ്പേട്ടാന് നോക്കുന്നത് അജ്ഞാത ജീവിയുടെ അപ്ഡെറ്റ്സ് ആയിരിക്കും. നമ്മുടെ ഏരിയായിലേക്കെങ്ങാനും എത്തിയോ എന്നറിയാന്. ഭാഗ്യത്തിന് ഇതുവരെ സ്വന്തം മാടുകളിലൊരെണ്ണത്തിനും വിസ കിട്ടിയില്ലല്ലോ എന്നൊര്ത്ത് അയ്പ്പേട്ടന് സമാധാനിച്ചു.
നാട്ടിലെ പ്രധാനിയും, എല്ലാവര്ക്കും വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു കൈസര് എന്ന നായ. വളരെ അച്ചടക്കമുള്ളവനും, പരിചയമില്ലാത്ത “സുന്ദരി”പ്പട്ടികളെ കണ്ടാല് ഒട്ടും മൈന്ഡാക്കാതെ നടക്കുന്നവുമായിരുന്നു കൈസര്. നാട്ടിലും, അയല്നാട്ടിലും നല്ലൊരു സുഹൃത് വലയമുള്ള, ക്രോണിക് ബച്ചിലര്.
വല്ലപ്പൊഴും, പറമ്പുകളില് നിന്നും പറമ്പുകളിലേക്ക് പാട്ടും പാടി റോമിംഗ് നടത്തുന്ന കൈസര് എന്റെ വീട്ടിലും വരുമായിരുന്നു. രജാവായി, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പച്ചകളെ ശത്രുക്കളാക്കി, ഈര്ക്കില് തലപ്പു കൊണ്ട് തലകള് അരിഞ്ഞിട്ട്, വെലസി നടന്ന എന്റെ കൂടെ അന്ന് കാവല്ഭടനായി കൈസറും കൂടി. ഞാന്, ചെടിത്തലപ്പുകള് ഈര്ക്കിലി വെച്ച് അരിഞ്ഞിടുന്നതും, വാഴപ്പിണ്ടികളില് അമ്മ പപ്പടം കാച്ചാനെടുക്കുന്ന കമ്പികൊണ്ട് രക്തം വാര്ന്നൊഴുകുന്ന വരെ “വികാര പ്രക്ഷുബ്ധനായി” ആഞ്ഞാഞ്ഞ് കുത്തുന്നതും “എന്തെരെഡേയ് ഇത്…” എന്ന സ്റ്റെയിലില് കൈസര് ക്ഷമയോടെ നോക്കി നിന്നത് അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ചെലപ്പോ കിട്ടാന് ചന്സുള്ള പട്ടി ബിസ്കറ്റ് പ്രതീക്ഷിച്ച് മാത്രമായിരിക്കണം.
അങ്ങിനെ “രാജ്യങ്ങള്” ഒരോന്നായി കീഴടക്കി ഞാനും കൈസറും അയ്പ്പേട്ടന് മേല്നോട്ടം വഹിക്കുന്ന പുതിയ വീടിന്റെയടുത്തെത്തി. “ശത്രുക്കള് പതിയിരിക്കുന്ന കോട്ട” യാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. എന്നിലെ ധീരനായ യോദ്ധാവ് സട കുടഞ്ഞ്, മേത്തുള്ള പൊടി മുഴുവന് കളഞ്ഞു. ഞാനും കൈസറും അകത്തേക്ക് കയറി.
പതുക്കെ പതുക്കെ, വളരെ ശ്രദ്ദയോടെ ഞാന് ഒരോ “അടികളും” വെച്ചു.
പച്ചാളം പാപ്പച്ചന് പണ്ട് പറഞ്ഞ പോലെ, “എങ്ങും കൂരാക്കൂരിരുട്ട്… ചീവീടുകള് ചിലക്കുന്ന ശബ്ദം…”. ജനലുകളെല്ലാം അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കാലില് പേടിപ്പെടുത്തുന്നതരം തണുപ്പും, തരുതരിപ്പും അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒരോ അടിയും വക്കുമ്പൊള് കാലുകള് താഴ്ന്നു പോകുന്നപോലെ…
രാജാവും, ശത്രുവും, കോട്ടയുമെല്ലാം ഒരുജാതി സ്പീഡില് എങ്ങോട്ടോ ഓടിപ്പോയി. ഒപ്പം എന്റെ ധൈര്യവും.
“അയ്പ്പേട്ടാ….”
ഇതൊക്കെയെന്ത്… എന്നമട്ടില് ഞാനുറക്കെ അയ്പ്പേട്ടനെ വിളിച്ചു.
“ട്ടാ… ട്ടാ…” എന്ന ശബ്ദം എക്കോയിട്ട് തിരിച്ചുവന്നു. അതും അമ്പാടി ടാകീസിലെ സറൗണ്ട് സൗണ്ടില്. കൈസര് വാലുപൊക്കിയിരുന്നോ എന്നറിയില്ല,കിട്ടാവുന്നത്ര സ്പീഡില് അവനോടി.
ആരും വിളികേള്ക്കുന്നില്ലെന്ന് ഒറപ്പക്കിയ ഞാന് പതിയെ തിരിഞ്ഞു. മൂന്നോ നാലോ സ്റ്റെപ്പുകള് മാത്രം എടുത്ത് മിന്നല് വേഗത്തില് ഞാന് പുറത്തെത്തി. “എയ്.. നത്തിംഗ് റ്റു വറി…” എന്ന് മനസില് പറഞ്ഞ്, വേഗം വീട്ടിലോട്ട് വിട്ടു.
പിറ്റേന്ന് പുട്ടടിയും കഴിഞ്ഞ് അമ്പലപ്പറമ്പില് ക്രികറ്റ് കളിക്കാന് പോയ എന്നെ നന്തപ്പന് വിളിച്ചു നിര്ത്തി. നന്തപ്പന് ഉരുളക്കിഴങ്ങിന്റെ ആകാരമുള്ള, ചീനി മുളകിന്റെ സ്വഭാവമുള്ളവന്.
“ഡാ.. നീ അറിഞ്ഞോ…?”
“ഇല്ലാ…. ന്തേ?”
“ഡാ.. മ്മടെ അയ്പ്പേട്ടന്റെ പുതിയ വീട്ടില് അജ്ഞാത ജീവി കേറീന്ന്… അയ്പ്പേട്ടന് അതിനെ നേരിട്ട് കണ്ടൂന്ന്. ആളിപ്പോ കുളിരു കേറി കെടപ്പാ…”
“ആണാ… ശരിക്കും കണ്ടോ? “
“ഉം… കണ്ടൂ… പണി നടക്കുന്ന വീട്ടില് കഴിഞ്ഞ ദിവസം തറയില് ടെയില്സ് ഇടാനായി സിമന്റ് ഇട്ടിരുന്നു. രാത്രി വന്ന ജീവീടെ കാല്പാടുകള് ആ സിമന്റില് പതിഞ്ഞേണ്ട്ന്ന്… പിന്നെ വലിയൊരാള്ടെ കാല്പാടും. നമ്മള്ടെ പോലെയല്ലാ ത്രേ… നമ്മള് മൂന്നടി വെക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അത് ഒരടിയേ കാലു വെച്ചിട്ടുള്ളൂ… പേട്യാവും മോനെ…”
പേടിച്ചോടുമ്പോള് മൂന്നടിയല്ല, അതിന്റെപ്പുറത്തെത്തുമെന്നത് അവനറിയില്ലാന്ന് തോനുന്നു. പക്ഷേ എത്രയാലൊജിച്ചിട്ടും എന്റെ കാല്പാടുകള് വലുതായതിന്റെ പിന്നെലെ രഹസ്യം എനിക്ക് മനസിലായില്ല…
കഴിഞ്ഞ തവണ പെങ്ങള് കൊണ്ടോന്ന കടുകട്ടി കമ്പിളിപുതപ്പില് ആകെമൊത്തം മൂടി, കുളത്തവളയുടെ പോലെ തല മാത്രം പുറത്തിട്ട്, സഹധര്മ്മിണി ഉണ്ടാക്കിയ ചുക്കു കാപ്പി ഊതിയൂതിക്കുടിച്ച്, ലൈവ് വിവരങ്ങള് അറിയാന് കാത്തുനിന്നവരോടായി അയ്പ്പേട്ടന് പറഞ്ഞു…
“എല്ലാരും സൂക്ഷിച്ചോ… അത് നമ്മുടെ നാട്ടിലും എത്തി. ജീവനില് കൊതിയുള്ളോരുണ്ടെങ്കി ഇനി രാത്രികാലങ്ങളില് പുറത്തിറങ്ങാതെ നോക്കുന്നതാ നല്ലത്…”
അന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി, നാട്ടില് അജ്ഞാത ജീവികളുണ്ടാവുന്നതെങ്ങിനെയാണെന്ന്.
ചാത്തനേറ്:“നമ്മള് മൂന്നടി വെക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് അത് ഒരടിയേ കാലു വെച്ചിട്ടുള്ളൂ… ” തിരിച്ചാണോ ഒരടി വയ്ക്കുന്നിടത്ത് മൂന്നടി? കൊച്ചു പയ്യന്സല്ലേ?
തിരിച്ചോടിയതിന്റെ ഒരു ഗുമ്മ് കൂട്ടാനല്ലെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്..
അജ്ഞാത ജീവികള് ഉണ്ടാകുന്നത്…!
കലക്കന്.
അജ്ഞാത ജീവികള് ഉണ്ടാകുന്നത് ഇത്തരം ബ്ലോഗുകളിലാണോ എന്റെ ദൈവമേ! ഈ സാഹിത്യകാരനെ ഞാന് ഇവിടാണല്ലോ ആദ്യം കണ്ടത്! :=)